خاموشی مسئولان در ارائه آمار مربوط به کودکان کار
روزنامه آفتاب یزد: کودکانی که هرگز کودکی
نکردهاند برخی کودکان روزانه 12-10 ساعت
در محیطهای کار مرطوب و نامناسب، کارگری
مـیکـنـنـد. خـصـومـت بـا دیـگـران،
انـتـقـامگـیـری، پرخاشگری و سایر
احساسهای منفی در اثر حسهای تبعیض به
وجود آمده در این کودکان به اوج خود
میرسد.13 سال بیشتر ندارد اما تمام خواسته
ها وآمالش مثل یک پسر بالای 25سال است.
تمام انگیزه اش شاد کردن خواهر 3ساله خود
با خریدن یک عروسک بوده یا شاید هم برای
فرار از شکنجه های ناپدری، روز و شب به
فکر کسب درآمد است. وقتی کار میکند
چهره خشن به خود می گیرد اما به محض اینکه
لحظه فراغاز کار می رسد ، شاید هنگام
خواب ، بالش خوابش پـــــــر از
اشـــــــک حـــســــــرت روزگــــــار
بــــــاشــــــد. به گزارش ایلنا،
باز هم یک سال از روز جهانی کودک سال
گذشته، سپری شد و روز جهانی کودک دیگری
آغاز شد. شاید پدر و مادر کودکی که همیشه
در پنبه بزرگ شده و اجازه ندادهاند که
قند در دلش آب شود، این روز را برای
کودکشان جشن بگیرند و هدیه گران قیمتی را
به او تقدیم کنند، اما نمیتوان تا این حد
خوش بین بود چرا که کودکان بسیاری هستنـد
کـه حتـی نمـیتـواننـد بـرنـامههای
ویژه تلویزیونی این روز را مشاهده کنند و
این روز را نیز مانند روزهای دیگر به سختی
به صبح میرسانند. کودکان کار در روز
جهانی کودک هم از حال و روز خود غافلند و
حتی نمیدانند مطالبی که طی سال به
کودکان مانند خودشان اختصاص پیدا میکند
در چه زمینهای است. سعید مدنی
آسیبشناس اجتماعی تاکید میکند: وزارت
کار که متولی اصلی نظارت بر کار کودکان
است نه تنها هیچ گزارش مستندی از وضعیت
کودکان ندارد، بلکه بازرسان این
وزارتخانه، تنها برای نظارت بر وضعیت
گروههای بزرگسال متمرکز شدهاند و
بر شرایط کار کودکان نظارتی ندارند به
طوری که کارفرمایان نیز مسائل و شرایط
کودکان را از این بازرسان مخفی نگاه
میدارند. وی با بیان اینکه سازمانهای
حمایتی میتوانند زمینههای لازم را
برای ورود این کودکان به آموزش فراهم کنند
ادامه میدهد: چنانچه در برخی از مناطق
محروم، مدارس مناسبی برای ادامه تحصیل
کودکان وجود ندارد و یا در مناطق شهری
کشور ساعات کار کودکان، اجازه تحصیل به
آنها نمیدهد، باید شرایطی فراهم شود که
کودکان بعد از ساعت کار بتوانند ادامه
تحصیل بدهند اما در حال حاضر از این منظر
با کاستیهای زیادی روبرو هستیم. آنچه
که مهم جلوه میکند، دستپاچه شدن مسئولان
به هنگام دادن آمارهای مربوط به کودکان
کار بوده که سـعـی مـیکـنـنـد ایـن
آمـار را از طریق آخرین سـرشمـاری مـربـوط
بـه سال 85 مطرح کنند.یک عضو کمیته
هماهنگی شبکه یاری کودکان ایران نیز
میگوید: اینکه در ایران هیچ آمار مشخصی
در این ارتباط وجود ندارد خودش به تنهایی
معضل جدیدی است و اگر آماری در این زمینه
ارائه میشود ناقص بوده و قابل استناد
نیست، شاید به دلیل قابل اطمینان نبودن
آمارهاست که کمتر مسئولی برای ارائه
آمار لب به اظهارنظر میگشاید. وی
ادامه میدهد: مطابق با آخرین آمارها بیش
از سه میلیون کودک بازمانده از تحصیل و ترک
تحصیل کــــرده وجــــود دارد کــــه
بـــه دلـیـــل فـشـــارهـــای اقتصادی
موجود ، راهی جز اشتغال ندارند. کار در
کورهپزخانههای جنوب تهران،
زبالهگردی، کار در کارخانههای ذوب
شیشه و ... از جمله کارهای دشـوار بـرای
کـودکـان اسـت کـه عـضو کمیته هماهنگی
شبکه یاری کودکان ایران را مجبور به
اظهارنظر در مورد آنها میکند؛ "ایران
اگرچه مقابلهنامه منع کارهای دشوار برای
کودکان را پذیرفته اما در این زمینه
اقدامی انجام نمیدهد." این عضو کمیته
هماهنگی شبکه یاری کودکان ادامه میدهد:
این کودکان، کودکی ندارند و کودکی نکردن
آنها در آینده گریبانشان را میگیرد و پدر
و مادر خوبی برای کودکان خود نخواهند بود
چرا که از نعمت کودکی کردن محروم شدهاند.
همه افراد جامعه وقتی این کودکان را
مشاهده میکنند نگاه موقتی از سر دلسوزی
به آنها میاندازند و از کنارشان به
سادگی عبور میکنند اما آزارهای عاطفی و
روانی وارد آمده بر روی این کودکان، قصه
پرغصهای دارد. به دلیل سرگرم نشدن
این کودکان به بازی و نشاط، بسیاری از
احساسهای مـنـفـی در آنـها شکل میگیرد
و خصومت با
دیــگـــران،انـتـقــامگـیــری،
پــرخــاشـگــری و ســایــر احساسهای
منفی در اثر حسهای تبعیض به وجود آمده در
این کودکان به اوج خود میرسد و اگر این
خشمها کنترل نشود، منجر به ایجاد
رفتارهای منفی در آنها میشود.